Kiedy byłem mały, mama kupowała mi gumę do żucia. Słodką, lekko miętową. Przyjemnie szczypała mnie w język. Żułem i mlaskałem. Cieszyłem się smakiem. Aż wyżułem z niej wszystko i żucie stawało się nudne.

Dosypywałem do środka trochę cukru. Wkładałem listek dzikiej mięty, by znowu coś poczuć, by znowu móc cieszyć się smakiem. Ale ileż razy można było dodawać smak temu, co przestało być smaczne?

Przeżuwałem to, co już było przeżute.

Teraz myślę, że w moim dorosłym życiu często żuję to, co już przeżute. Te same przyjemności. Te same wydarzenia. Wciąż i wciąż. Ileż razy mogę to robić?

Szukam czegoś, co nie straci smaku… Nigdy…

Zapraszamy na live z Balakhilya das.