Ludzie, którzy medytują, mówią, że dzięki tej praktyce łatwiej odbudowują energię, potrzebują mniej snu by zregenerować swoje siły. Badania naukowe pokazują, że ludzki mózg podczas medytacji pracuje w inny sposób niż zazwyczaj. Sygnatura fal mózgowych zmienia się przy jednoczesnej synchronizacji oddziaływań neuronowych. Czy medytacja naprawdę posiada jakiekolwiek własności mogące częściowo zastąpić sen i zregenerować w ten sam sposób mózg – ta kwestia pozostaje jeszcze w dużej mierze niezbadana.

Ilustracja: CC 2.0; Źródło: flickr.com

Bruce O'Hara wraz z kolegami, na Uniwersytecie Kentucky w Lexington (USA), zdecydowali się przeprowadzić badania. Użyli „testu czujności psychomotorycznej”, który od dłuższego czasu jest używany do określenia głębokości snu i rozbudzenia.

Test polega na tym, że gdy na ekranie LCD pojawia się obraz, wtedy jak najszybciej należy nacisnąć specjalny przycisk. W normalnych warunkach, potrzeba 200 do 300 milisekund czasu by zareagować na zjawisko. Natomiast ludzie pozbawieni snu lub niewyspani potrzebują więcej czasu na reakcję. Czasami nie zauważają wyskakującego obrazu i nie reagują.

Eksperyment został przeprowadzony na dziesięciu ochotnikach. Zostali oni poddani testom przed i po 40 minutowym śnie, medytacji, czytaniu i lekkiej konwersacji. Wszystkie osoby zostały przebadane w każdym z tych stanów.

Czterdziestominutowa drzemka podnosiła wydajność, ale to co zadziwiło naukowców, to było to, że dodanie medytacji natychmiast doprowadziło badanych, do najwyższej wydajności umysłowej, mimo tego, że żaden z ochotników nie miał dużego doświadczenia w medytacji.

Wzrost wydajności umysłowej po zastosowaniu medytacji był obserwowany u każdego z ochotników bez wyjątku. Wzrost ten był ogromny nawet po nieprzespanej nocy. Naukowcy stwierdzili, że nie potrafią wytłumaczyć skąd bierze się taki wzrost wydajności umysłowej. W chwili obecnej grupa naukowców prowadzi badania na doświadczonych joginach, którzy praktykują medytację kilka godzin dziennie.

Kulturystyka mózgu

Temat wpływu medytacji na strukturę mózgu, jest częścią światowej debaty. Sara Lazar w Massachusetts General Hospital (Boston, USA) wraz z kolegami, przeprowadzili badania z użyciem MRI (magnetycznego rezonansu jądrowego), by porównać 15 osób medytujących regularnie, od roku do trzydziestu lat, z 15 osobami nie praktykującymi medytacji w ogóle.

Ilustracja: CC 2.0; Źródło: flickr.com

Odkryli oni, że medytacja wpływa na wzrost tkanek kory mózgowej w częściach odpowiedzialnych za odbiór i analizę informacji z narządów zmysłów oraz podtrzymania świadomości i uwagi. Kora mózgowa jest odpowiedzialna także, za takie procesy jak skojarzenia, czucie, czucie somatyczne, widzenie, słyszenie, uczenie się oraz planowanie i polecenie ruchów. Powiększanie istoty szarej u osób medytujących następuje w odpowiednich obszarach – w czołowej części kory mózgowej oraz prawej części kory mózgowej zwanej anterior insula.

Naukowcy stwierdzili, że „dzięki medytacji można ćwiczyć mózg tak jak mięśnie, staje się on wtedy większy i coraz większy”. Badania pokazują, że tak samo jak muzycy, lingwistycy, matematycy, naukowcy i sportowcy rozwijają wskazane obszary mózgu, również podobne efekty rozwoju uzyskują medytujący jogini, którzy jak widać „po prostu nie - siedzą i nie - nic nie robią”.

Wzrost kory mózgowej nie jest w żaden sposób związany z powstawaniem nowych neuronów lecz raczej zależy od wzrostu ilości naczyń krwionośnych, które muszą zasilać bardziej skomplikowane struktury neuronowe, struktury glejowe, astrocytowe oraz większą liczbę rozgałęzień synaptycznych i połączeń neuronowych związanych z rozwojem tych obszarów.

KK, 16/10/2007; Źródło: New Scientist, Wikipedia
Drukuj | Email

Komentarze (9)